i zaprosił mnie wczoraj na koncert... - chyba możesz wyobrazić sobie moją radość- a może nie;)
tym razem stałam przed lustem chyba godzinę- zmieniając ubranie, szukając czegoś odpowiedniego...
koncert na świeżym powietrzy... szpilki odpadają- mam się czuć swobodnie- na koncercie się skacze- a nie tonie szpilkami w trawie... spódnica- nie, jest prawie październik- stanowczo za zimno ( jeszcze pomyśli że się stroję dla Niego- też mi coś- prawda ;) )
i znów nie mam się w co ubrać...
to był dobry wieczór... dobry koncert, dobre towarzystwo... znów dużo się śmialiśmy... tak szybko to minęło... a ja jestem niecierpliwa - chcę Go więcej...
te pierwsze spotkania są zawsze takie urocze, nieporadne... ;) cały czas mi się przygląda a ja nie wiem gdzie się mam schować...
na pożegnanie wymieniamy grzeczności.. ja dziękuje za miły wieczór, On cieszy się że pojechałam..
wysiadam z samochodu, On patrzy się na mnie i czeka aż zniknę za bramką...
a dziś cały dzień cisza... - robię to co zwykle, dużo czytam, byłam na spacerze, zaraz wychodzę pobiegać- wszystko jest tak jak zwykle...
tylko częściej spoglądam na tel., częściej się uśmiecham do swoich myśli, wspomnień...
i mam ogromną nadzieję że będzie kolejny raz...
jak myślisz?
poniedziałek, 1 października 2012
sobota, 29 września 2012
hm... od jakiegoś czasu mężczyźni ze względów wiadomych mnie nie interesują- a wręcz miewam chwilową awersję do wszystkiego co rodzaju męskiego jest...
i skrupulatnie odmawiam - kiedy dostaje propozycję jakiegokolwiek spotkania- wymyślam przeróżne powody, odkładam, przekładam... jakoś naprawdę nie miałam ochoty do nikogo wychodzić, nikogo poznać...
spontanicznie ( w chwilach dobrego nastroju) odpisałam na jedno ogłoszenie, było niespotykane, inne niż wszystkie, rozbawiło mnie, zaciekawiło- odpisałam...
jeden meil, drugi... zdjęcia, słowa...
spokojnie, dobrze, z uśmiechem- bez nacisku, nagłości... a raczej z dystansem, spokojem, zaciekawianiem...
i tak podszedł mnie- no;) udało mu się mnie zaprosić na randkę i nawet się zgodziłam..
zaproponował spacer, wieczorem, w nietypowym pięknym miejscu... urzekł mnie tym miejscem...
potem byłam zła, że się zgodziłam, że to zły pomysł... ale już nie było odwrotu...
założyłam dżinsy, trampki i sweterek- tak bardzo na luzie no bo w sumie tylko spacer miał być...
i mam wrażenie że z trzaskiem drzwi w Jego samochodzie- mój świat nabrał innych barw...
pomyślałam przystojny, pięknie się uśmiecha... i ma niesamowicie seksowny głos- mógłby pracować w radiu- a ja byłabym Jego stała fanką ;)
i wieczór był piękny, majestatyczne niebo, chmurne i piękny jasny księżyc w pełni...
spacerowaliśmy po oświetlonych alejkach wśród drzew, pomiędzy ciszą... było tak spokojnie...
tylko my - tak głośno się śmialiśmy...
usiedliśmy na ławce pod altanką z widokiem na malutki rynek...
czułam się tam obok niego tak bardzo swobodnie, tak bardzo na miejscu- jak by to było najzwyklejsze, jak bym to robiła całe życie...
i tak bardzo mi się spodobał... jego zachowanie, sposób bycia, to co mówił- kurcze no - już dawno nie było mi tak dobrze..
potem pojechaliśmy jeszcze coś zjeść, potem odwiózł mnie do domu - jeszcze nie mogliśmy się nagadać w tym samochodzie.. na pożegnanie podałam mu dłoń...
zamknęłam drzwi samochodu i już nie mogłam się doczekać Go z powrotem...
weszłam do pokoju i moja pierwsza myśl "kurcze, co to w ogóle było"
całkiem wieczorem dostałam eska - z podziękowaniami za mile spędzony wieczór...
a ja chce jeszcze ;)
i zaklinam wszystko i wszystkich ażeby On chciał też...
niesamowite...
i skrupulatnie odmawiam - kiedy dostaje propozycję jakiegokolwiek spotkania- wymyślam przeróżne powody, odkładam, przekładam... jakoś naprawdę nie miałam ochoty do nikogo wychodzić, nikogo poznać...
spontanicznie ( w chwilach dobrego nastroju) odpisałam na jedno ogłoszenie, było niespotykane, inne niż wszystkie, rozbawiło mnie, zaciekawiło- odpisałam...
jeden meil, drugi... zdjęcia, słowa...
spokojnie, dobrze, z uśmiechem- bez nacisku, nagłości... a raczej z dystansem, spokojem, zaciekawianiem...
i tak podszedł mnie- no;) udało mu się mnie zaprosić na randkę i nawet się zgodziłam..
zaproponował spacer, wieczorem, w nietypowym pięknym miejscu... urzekł mnie tym miejscem...
potem byłam zła, że się zgodziłam, że to zły pomysł... ale już nie było odwrotu...
założyłam dżinsy, trampki i sweterek- tak bardzo na luzie no bo w sumie tylko spacer miał być...
i mam wrażenie że z trzaskiem drzwi w Jego samochodzie- mój świat nabrał innych barw...
pomyślałam przystojny, pięknie się uśmiecha... i ma niesamowicie seksowny głos- mógłby pracować w radiu- a ja byłabym Jego stała fanką ;)
i wieczór był piękny, majestatyczne niebo, chmurne i piękny jasny księżyc w pełni...
spacerowaliśmy po oświetlonych alejkach wśród drzew, pomiędzy ciszą... było tak spokojnie...
tylko my - tak głośno się śmialiśmy...
usiedliśmy na ławce pod altanką z widokiem na malutki rynek...
czułam się tam obok niego tak bardzo swobodnie, tak bardzo na miejscu- jak by to było najzwyklejsze, jak bym to robiła całe życie...
i tak bardzo mi się spodobał... jego zachowanie, sposób bycia, to co mówił- kurcze no - już dawno nie było mi tak dobrze..
potem pojechaliśmy jeszcze coś zjeść, potem odwiózł mnie do domu - jeszcze nie mogliśmy się nagadać w tym samochodzie.. na pożegnanie podałam mu dłoń...
zamknęłam drzwi samochodu i już nie mogłam się doczekać Go z powrotem...
weszłam do pokoju i moja pierwsza myśl "kurcze, co to w ogóle było"
całkiem wieczorem dostałam eska - z podziękowaniami za mile spędzony wieczór...
a ja chce jeszcze ;)
i zaklinam wszystko i wszystkich ażeby On chciał też...
niesamowite...
środa, 26 września 2012
czwartek, 20 września 2012
i jestem rozpieprzona - to dobre słowo...
zostawił mnie - po tych wszystkich pięknych chwilach, po tych wszystkich pięknych słowach które do mnie mówił, po tym jak mnie zabrał na żagle...- po tym wszystkim zostawił mnie... w zasadzie bez powodu - choć nie powód był w sumie dość znaczny - nic do mnie nie czuje- tzn nic intensywnego...
( więc ja już nie wiem na czym polega intensywność, nic nigdy nie było bardziej intensywne od Niego )
ale to już bez znaczenia- radzę sobie- kolejny raz radzę sobie...
i kolejny raz dziwie się ile jeszcze mogę znieść- ile razy jeszcze będę sobie tłumaczyć i uspokajać siebie- hm-pewnie tyle i razy będzie trzeba... - to było trudne ( jest trudne) rozstanie...
ale czuje w sobie dużo siły, dużo siły na przyszłość...
mam swój schemat postępowania, schemat który powielam za każdym razem kiedy zaczynam spotykać się z jakimś mężczyzną... za każdym razem wybieram bardzo podobny typ- w zasadzie ten sam schemat...
jestem uzależniona od miłości ( tak dobrze czytasz uzależniona) jestem z tych kobiet które kochają za bardzo - i nie ma to nic wspólnego z romantyzmem i miłością... - to jest jak obsesja, uzależnienie - jak każde inne...
i spróbuje zrobić wszystko ażby się z tego wyplatać uleczyć- poukładać siebie
zrobię wszystko- tak?
zostawił mnie - po tych wszystkich pięknych chwilach, po tych wszystkich pięknych słowach które do mnie mówił, po tym jak mnie zabrał na żagle...- po tym wszystkim zostawił mnie... w zasadzie bez powodu - choć nie powód był w sumie dość znaczny - nic do mnie nie czuje- tzn nic intensywnego...
( więc ja już nie wiem na czym polega intensywność, nic nigdy nie było bardziej intensywne od Niego )
ale to już bez znaczenia- radzę sobie- kolejny raz radzę sobie...
i kolejny raz dziwie się ile jeszcze mogę znieść- ile razy jeszcze będę sobie tłumaczyć i uspokajać siebie- hm-pewnie tyle i razy będzie trzeba... - to było trudne ( jest trudne) rozstanie...
ale czuje w sobie dużo siły, dużo siły na przyszłość...
mam swój schemat postępowania, schemat który powielam za każdym razem kiedy zaczynam spotykać się z jakimś mężczyzną... za każdym razem wybieram bardzo podobny typ- w zasadzie ten sam schemat...
jestem uzależniona od miłości ( tak dobrze czytasz uzależniona) jestem z tych kobiet które kochają za bardzo - i nie ma to nic wspólnego z romantyzmem i miłością... - to jest jak obsesja, uzależnienie - jak każde inne...
i spróbuje zrobić wszystko ażby się z tego wyplatać uleczyć- poukładać siebie
zrobię wszystko- tak?
wtorek, 24 lipca 2012
położyłam się na chwilę po południu, zasnęłam i miałam bardzo realny i zły sen... śniło mi się że mnie okłamał, że się pokłóciliśmy... byłam taka rozczarowana i przerażona... obudziłam się bardzo niespokojna - w pierwszym odruchu zaraz do Niego zadzwoniłam- chyba chciałam się upewnić, usłyszeć go... opowiedziałam mu o tym śnie - a On że zaraz do mnie przyjedzie... i przyjechał na rowerze- spędziliśmy dobry wieczór ze sobą...
niedziela, 22 lipca 2012
czasami myślę że to jak sen, czasami mam wrażenie że to nie dzieje się naprawdę...
no bo czy to możliwe ażeby On podzielał mój najbardziej skrywany lęk- czy to możliwe ażeby On bał się tego samego, czuł tak samo, podobnie...
- nie traktujesz mnie całościowo, wybierasz sobie drobiazgi we mnie za którymi nie przepadasz i skupiasz na nich uwagę, tak jak byś nie dostrzegał innych rzeczy we mnie - tych dobrych, czepiasz się- szukasz złych rzeczy we mnie na siłę...
- masz racje, tak jest
- dlaczego ?
- już teraz czasami tak bardzo mi Ciebie brakuje...
- ale czy to źle
- nie źle, tylko podobasz mi się tak bardzo, cała podobasz mi się tak bardzo że próbuje trzymać trochę dystansu- bo czasami wydaje mi się że to wszystko jest za bardzo - że mnie zniewolisz, że stracą swoją niezależność, że będziesz w każdej mojej myśli , że będziesz tylko Ty - boje się tego
- chyba Cię rozumiem
- jest mi teraz z Tobą tak dobrze... , nie spodziewałem się że będzie tak...- tak jak jest teraz
no bo czy to możliwe ażeby On podzielał mój najbardziej skrywany lęk- czy to możliwe ażeby On bał się tego samego, czuł tak samo, podobnie...
- nie traktujesz mnie całościowo, wybierasz sobie drobiazgi we mnie za którymi nie przepadasz i skupiasz na nich uwagę, tak jak byś nie dostrzegał innych rzeczy we mnie - tych dobrych, czepiasz się- szukasz złych rzeczy we mnie na siłę...
- masz racje, tak jest
- dlaczego ?
- już teraz czasami tak bardzo mi Ciebie brakuje...
- ale czy to źle
- nie źle, tylko podobasz mi się tak bardzo, cała podobasz mi się tak bardzo że próbuje trzymać trochę dystansu- bo czasami wydaje mi się że to wszystko jest za bardzo - że mnie zniewolisz, że stracą swoją niezależność, że będziesz w każdej mojej myśli , że będziesz tylko Ty - boje się tego
- chyba Cię rozumiem
- jest mi teraz z Tobą tak dobrze... , nie spodziewałem się że będzie tak...- tak jak jest teraz
Subskrybuj:
Posty (Atom)