zawsze byłam niecierpliwa- wszystko chciałam już i teraz, nie lubiłam czekać... mój umysł potrafi tworzyć niestworzone wersje oczekiwanego zdarzenia... to mnie często gubi- bo tworze sobie jakiś obraz, czegoś na co czekam- a potem rzeczywistość okazuje się inna- nie gorsza- inna po prostu- a ja już jestem uprzedzona..
miał zadzwonić na drugi dzień, miał wyjaśnić, miał wytłumaczyć- bałam się tego tel. tej rozmowy... ale wytłumaczyłam sobie jak małej dziewczynce- że nie trzeba się bać, że to już nie mój świat, On już nie może mnie zranić, że przecież mogę zrobić jak będę czuła... spokój- to czego często mi brakuje...
oczywiście nie zadzwonił tak jak obiecał- ale robił tak już wcześniej- więc przyjęłam to ze stoickim spokojem - dumna z siebie jak paw:) nie szczególnie nawet o tym opowiadam- jakoś nie potrzebuje ostatnio rozmawiać o tym co u mnie - wszystkie te moje "problemy" wydają mi się takie trywialne i nie istotne...
kolejna poważna rozmowa podobno dziś wieczorem- zobaczymy - co On ma mi takiego ważnego do powiedzenia...
brakuje mi tego miejsca tutaj...
dużo czytam, mam, wrażenie że słowa i litery przechodzą przez mój umysł jak burza...czytam kilka książek na raz... w pracy jedną w domu mam kilka zaczętych- sięgam po tę na którą mam aktualnie ochotę, zależnie od nastroju... zrobiłam się wybredna, dobra, zła, nie ciekawa - ja je pochłaniam - książkę czytam średnio 2 dni... do tego mam manie wyszukiwania, miejsc, zdarzeń, osób o których przeczytam w internecie..
żyje sobie w innym świecie.. w ciekawym świecie wyobraźni...
ale żeby nie było - byłam na randce ostatnio i o dziwo nawet mi się podobało- tzn pan który mnie na tę randkę zaprosił był całkiem, całkiem... ale nie zadzwonił i nie napisał potem - no cóż jakoś szczególnie nie rozpaczałam;) może czekał na mój ruch a może po prostu mu się nie podobało- zresztą to nie ma znaczenia... może jakiś czas temu odezwała bym się pierwsza - ale podobno jak mężczyźnie zależy naprawdę to się stara i nic nie ma znaczenia ( tak głosi legenda;) )
hm... może włącza mi się syndrom "księżniczki na wysokiej wieży"
brakuje mi utrwalania, opisywania tutaj- drobnych rzecz- które zwróciły moją uwagę - bo jeśli coś sobie tutaj opiszę, błahego, drobnego- ale takiego co mnie zatrzymało, wzbudziło we mnie jakieś emocje- to potem mogę sobie to dokładnie odtworzyć w pamięci- zapamiętać ze szczegółami, wrócić do tego jak do ulubionych scen z filmu...
przecież wszystko ma tylko takie znaczenie jakie sami temu nadamy... aja chcę nadawać znaczenia, zapamiętywać...
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą skrawki dnia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą skrawki dnia. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 1 kwietnia 2012
niedziela, 18 marca 2012
nijak
nijak, nijak - jest nijak... wszystko jest nijakie... - oprócz wiosny- wiosna jest wiosenna i słoneczna- a przynajmniej ostatnio taka jest...
w sobotę spędziłam kilka godzin w moim ogródku - tęskniłam za tym... pierwsze nieśmiałe kwiaty przebijają się przez ziemię...- chyba kiepski ze mnie ogrodnik- wróć- ogrodniczka- nigdy nie pamiętam w którym miejscu jakie rośliny sadziłam- zawsze na wiosnę jest zaskoczenie- że to tu, albo tu...
czuje się jak słoń- no dobrze jak pół słonia... przybyło mi trochę kg przez zimę i nijak mi z tym...
nagły przypływ testosteronu w moim życiu znów wywołuje we mnie tendencje ucieczkowe wielkości kosmosu - ale to nic nowego- zawsze tak mam... i zawsze potem okazywało się że te tendencje były słuszne...
a może po prostu nijaki ten testosteron - wypaczony już, albo zużyty....
wszystkie myśli w mojej głowie też są nijakie...
w sobotę spędziłam kilka godzin w moim ogródku - tęskniłam za tym... pierwsze nieśmiałe kwiaty przebijają się przez ziemię...- chyba kiepski ze mnie ogrodnik- wróć- ogrodniczka- nigdy nie pamiętam w którym miejscu jakie rośliny sadziłam- zawsze na wiosnę jest zaskoczenie- że to tu, albo tu...
czuje się jak słoń- no dobrze jak pół słonia... przybyło mi trochę kg przez zimę i nijak mi z tym...
nagły przypływ testosteronu w moim życiu znów wywołuje we mnie tendencje ucieczkowe wielkości kosmosu - ale to nic nowego- zawsze tak mam... i zawsze potem okazywało się że te tendencje były słuszne...
a może po prostu nijaki ten testosteron - wypaczony już, albo zużyty....
wszystkie myśli w mojej głowie też są nijakie...
czwartek, 8 marca 2012
hm... chyba już zapomniałam jak to się robi- jak ubiera się myśli w sensowne słowa, zdania...
plącze się ostatnio- jakoś nie umiem dojść do ładu z samą sobą- nie za bardzo wiem co jest we mnie zła a co dobre- gdzieś błądzę na granicy... to najgorszy czas jeszcze przed podjęciem decyzji- a wiem że muszę je podjąć a potem konsekwentnie je realizować...
"przeczytałam się" - o ile można tak powiedzieć... tzn. już od jakiegoś czasu- może od dwóch tygodni- średnio dziennie czytam po 200, 250 stron książek... mam przesyt informacji, słów, zdań, znaczeń... mam wrażenie że mój umysł nie przyjmie już niczego...
dzień kobiet w tym roku był zaskakujący- tzn pamiętały o mnie osoby które w życiu bym o to nie podejrzewała... a zapomniały o mnie osoby które pamiętać by mogły- których pamięci bym dobie życzyła...
powoli godzę się z małą porażką- choć może to nie do końca porażka - takie życie-od i tyle- nie zawsze jest tak jakbyśmy sobie tego życzyli -ale to nie znaczy że jest źle- jest inaczej... a ja nie mam zamiaru się poddawać- po prostu muszę się nauczyć dostosować do nowej sytuacji...
plącze się ostatnio- jakoś nie umiem dojść do ładu z samą sobą- nie za bardzo wiem co jest we mnie zła a co dobre- gdzieś błądzę na granicy... to najgorszy czas jeszcze przed podjęciem decyzji- a wiem że muszę je podjąć a potem konsekwentnie je realizować...
"przeczytałam się" - o ile można tak powiedzieć... tzn. już od jakiegoś czasu- może od dwóch tygodni- średnio dziennie czytam po 200, 250 stron książek... mam przesyt informacji, słów, zdań, znaczeń... mam wrażenie że mój umysł nie przyjmie już niczego...
dzień kobiet w tym roku był zaskakujący- tzn pamiętały o mnie osoby które w życiu bym o to nie podejrzewała... a zapomniały o mnie osoby które pamiętać by mogły- których pamięci bym dobie życzyła...
powoli godzę się z małą porażką- choć może to nie do końca porażka - takie życie-od i tyle- nie zawsze jest tak jakbyśmy sobie tego życzyli -ale to nie znaczy że jest źle- jest inaczej... a ja nie mam zamiaru się poddawać- po prostu muszę się nauczyć dostosować do nowej sytuacji...
poniedziałek, 30 stycznia 2012
ciężki dzień
jestem jakaś przygaszona...- chwilowo jestem przygaszona- nic konkretnego się nie stało..
zaprzyjaźniłam się z moją siostrą- przychodzi do mnie co dziennie wieczorem do pokoju- wkrada się do mojego łózka i śpimy razem- często kończy się to gadaniem do 12 w nocy... uczę się od niej luzu- luzu w dobrym znaczeniu tego słowa- często śmiejemy się do rozpuku z bardzo prozaicznych rzeczy... czasami ja czytam książkę ona korzysta z mojego laptopa- czasami ona się uczy-ja piszę bloga... tak zwyczajnie dzielimy razem przestrzeń, myśli, słowa, śmiech... zawsze miałyśmy ze sobą dobry kontakt- ale ostatnio jest on bardziej intensywny... nie pozwala mi na moją samotnie- czasem mi tego brakuje...
czuje się bardzo samotna- choć samotna to złe słowo- po prostu bardzo brakuje mi takich ludzi do których można zadzwonić w ostatniej chwili i spontanicznie gdzieś wyjść... takich którzy nie będą narzekać na wszystko do około - takich do powygłupiania się - bez względu na miejsce, pogodą, ludzi - i wszystkiego tego na co jeszcze można narzekać... - brakuje mi pozytywnych ludzi w moim towarzystwie... bardzo mi brakuje takich ludzi...
hm... moje 17- letnia siostra ma bogatsze życie towarzyskie niż ja- okropne;/
patrząc na nią, obserwując ją - widzę jak zmarnowałam swoją młodość- taką szczeniacką młodość... musiałam szybko dorosnąć- zafundowałam sobie w wieku 16 lat "miłość" , toksyczny związek- oparty na szantażu_ "jak odemnie odejdziesz to się zabiję" , nigdzie nie wychodziliśmy, nie mieliśmy wspólnych znajomych, był o mnie chorobliwie zazdrosny-odbierał mnie zaraz po lekcjach, rano przychodził na przystanek-nigdzie mnie nie było- byłam tylko dla Niego - najgorsze jest to że to nie była pierwsza wyjątkowa szczęśliwa miłość - to był koszmar z którego nie umiałam się wyplątać... ale dość już o tym to już za mną...
relacje w autobusie uległy znacznemu ochłodzeniu, hm... w sumie to zanikły ostatnio - przez 2 tyg. raz się widzieliśmy... nie pisze do mnie, nie zaczepia... takie życie "płomienny" romans wygasa...
to tak jak z ulubioną piosenką- pierwszy raz jej słuchasz i jesteś zachwycony- potem słuchasz w kółko i w kółko...a z czasem... z czasem przywykniesz, przyzwyczaisz się... piosenka powszednieje- mam wrażenie że tak jest w tym przypadku- tzn w przypadku jego domniemanych uczuć do mnie...
zaprzyjaźniłam się z moją siostrą- przychodzi do mnie co dziennie wieczorem do pokoju- wkrada się do mojego łózka i śpimy razem- często kończy się to gadaniem do 12 w nocy... uczę się od niej luzu- luzu w dobrym znaczeniu tego słowa- często śmiejemy się do rozpuku z bardzo prozaicznych rzeczy... czasami ja czytam książkę ona korzysta z mojego laptopa- czasami ona się uczy-ja piszę bloga... tak zwyczajnie dzielimy razem przestrzeń, myśli, słowa, śmiech... zawsze miałyśmy ze sobą dobry kontakt- ale ostatnio jest on bardziej intensywny... nie pozwala mi na moją samotnie- czasem mi tego brakuje...
czuje się bardzo samotna- choć samotna to złe słowo- po prostu bardzo brakuje mi takich ludzi do których można zadzwonić w ostatniej chwili i spontanicznie gdzieś wyjść... takich którzy nie będą narzekać na wszystko do około - takich do powygłupiania się - bez względu na miejsce, pogodą, ludzi - i wszystkiego tego na co jeszcze można narzekać... - brakuje mi pozytywnych ludzi w moim towarzystwie... bardzo mi brakuje takich ludzi...
hm... moje 17- letnia siostra ma bogatsze życie towarzyskie niż ja- okropne;/
patrząc na nią, obserwując ją - widzę jak zmarnowałam swoją młodość- taką szczeniacką młodość... musiałam szybko dorosnąć- zafundowałam sobie w wieku 16 lat "miłość" , toksyczny związek- oparty na szantażu_ "jak odemnie odejdziesz to się zabiję" , nigdzie nie wychodziliśmy, nie mieliśmy wspólnych znajomych, był o mnie chorobliwie zazdrosny-odbierał mnie zaraz po lekcjach, rano przychodził na przystanek-nigdzie mnie nie było- byłam tylko dla Niego - najgorsze jest to że to nie była pierwsza wyjątkowa szczęśliwa miłość - to był koszmar z którego nie umiałam się wyplątać... ale dość już o tym to już za mną...
relacje w autobusie uległy znacznemu ochłodzeniu, hm... w sumie to zanikły ostatnio - przez 2 tyg. raz się widzieliśmy... nie pisze do mnie, nie zaczepia... takie życie "płomienny" romans wygasa...
to tak jak z ulubioną piosenką- pierwszy raz jej słuchasz i jesteś zachwycony- potem słuchasz w kółko i w kółko...a z czasem... z czasem przywykniesz, przyzwyczaisz się... piosenka powszednieje- mam wrażenie że tak jest w tym przypadku- tzn w przypadku jego domniemanych uczuć do mnie...
niedziela, 29 stycznia 2012
zimowo
widziałam dziś malowniczo zimowy zachód słońca- o każdej porze roku słońce zachodzi w inny sposób- mieni się innymi kolorami... dziś było żółto - złote... chowało się za biały horyzont... powietrze było mroźne- rześkie, lubię takie powietrze- kojarzy mi się ze świeżością... było cicho, spokojnie... kiedy stałam tam - wśród tych szczerych białych pól- patrzyłam na ten zachód słońca czułam się taka wielka.. czułam się radośnie- wszystkimi zmysłami rejestrowałam to co się działo...
środa, 25 stycznia 2012
dobrze
jest zimno - nikomu nie chciało iść podłożyć się do pieca- skutek zimne kaloryfery.... naprawdę zimno- ale jakoś bardzo mi to nie przeszkadza...
cierpię na dziwny syndrom- "wszystko mnie cieszy" - to zupełnie nie słychane... czuje się jak zaczarowana... i już mi dziwnie w tym stanie- za dużo radości?? ( tego jeszcze nie było)
od sylwestra- czyli już prawie miesiąc- dobrze się czuje, jestem w wyśmienitym humorze-ciągle się śmieje- i tryskam energią... nie ma żadnego użalania się nad sobą żadnego marudzenia - nic z tych rzeczy...
to dla mnie jak oddychać czystym zdrowym powietrzem... ciągle jestem dla siebie przyjacielem- kiedy popadam w jakiś dół złych myśli- tłumacze sobie- tak jak bym to robiła rozmawiając z przyjacielem, próbując mu pomóc... tłumacze sobie racjonalnie- dlaczego tak, a dla czego inaczej, pytam siebie dlaczego tak czuje- dlaczego się wściekam, dlaczego jestem zła.. kiedy stwierdzam że powody są zupełnie nie istotne i błahe ( najczęściej takie są) kieruje swoje myśli na coś dobrego, planuje wieczór przyjemny dla mnie, albo przypominam sobie coś miłego- zamiast ponieść się złym emocjom i wkurzać się na cały świat- kieruje swoje myśli na jasną stronę rzeczywistości - i to naprawdę działa...
cierpię na dziwny syndrom- "wszystko mnie cieszy" - to zupełnie nie słychane... czuje się jak zaczarowana... i już mi dziwnie w tym stanie- za dużo radości?? ( tego jeszcze nie było)
od sylwestra- czyli już prawie miesiąc- dobrze się czuje, jestem w wyśmienitym humorze-ciągle się śmieje- i tryskam energią... nie ma żadnego użalania się nad sobą żadnego marudzenia - nic z tych rzeczy...
to dla mnie jak oddychać czystym zdrowym powietrzem... ciągle jestem dla siebie przyjacielem- kiedy popadam w jakiś dół złych myśli- tłumacze sobie- tak jak bym to robiła rozmawiając z przyjacielem, próbując mu pomóc... tłumacze sobie racjonalnie- dlaczego tak, a dla czego inaczej, pytam siebie dlaczego tak czuje- dlaczego się wściekam, dlaczego jestem zła.. kiedy stwierdzam że powody są zupełnie nie istotne i błahe ( najczęściej takie są) kieruje swoje myśli na coś dobrego, planuje wieczór przyjemny dla mnie, albo przypominam sobie coś miłego- zamiast ponieść się złym emocjom i wkurzać się na cały świat- kieruje swoje myśli na jasną stronę rzeczywistości - i to naprawdę działa...
niedziela, 15 stycznia 2012
dobry czas
jest bajecznie biało - puszysty śnieg zasypał wszystko... byłam na spacerze - lubię to rześkie zimowe powietrze... ślizgałam się na butach- wpadłam w zaspę i śmiałam się na głosy...
od dawna się tak nie czułam - tak dobrze w swojej skórze...
w mojej głowie pulsują dobre myśli... jest mi dobrze, spokojnie, bezpiecznie...- dbam o siebie - mam dla siebie czas...
mam wrażenie jak bym żyła zupełnie w innej rzeczywistości... a to tylko mój sposób myślenia się zmienił...
to naprawdę jest proste- zawsze mam wybór jakie są moje myśli...
np. mogę leżeć godzinami, patrzeć się w sufit i zastanawiać się co ze mną jest nie tak, że On nie zwraca na mnie uwagi... a mogę pomyśleć o tym co mam w sobie dobrego, na co mam ochotę... mogę bardziej o siebie zadbać... mogę włączyć muzykę i potańczyć, mogę pójść na spacer, mogę cieszyć się tym ze to w ogóle mi się przytrafiło - to całe zauroczenie... równie dobrze mogłabym Go nigdy nie poznać... mogę obejrzeć film, poczytać książkę- wszystko mogę- i wszystko zależy od sposobu myślenia- od tego jakie masz podejście do samej siebie...
już od bardzo dawna nie było w moim życiu tyle radości co teraz - a naprawdę nic szczególnego się nie dzieje- nic sie wielkiego nie zmieniło.. - moje myśli są inne...
gdzieś kiedyś czytałam że jeśli szukasz miłości, chcesz być kochany - to trzeba zacząć od samego siebie - tzn pokochać siebie, dobrze się czuć z samym sobą... bo skoro Ty sam w sobie nie widzisz nic dobrego - to jak ma to zobaczyć ktoś inny...
a ja mam plan- plan który nie możne się nie udać..;-)
od dawna się tak nie czułam - tak dobrze w swojej skórze...
w mojej głowie pulsują dobre myśli... jest mi dobrze, spokojnie, bezpiecznie...- dbam o siebie - mam dla siebie czas...
mam wrażenie jak bym żyła zupełnie w innej rzeczywistości... a to tylko mój sposób myślenia się zmienił...
to naprawdę jest proste- zawsze mam wybór jakie są moje myśli...
np. mogę leżeć godzinami, patrzeć się w sufit i zastanawiać się co ze mną jest nie tak, że On nie zwraca na mnie uwagi... a mogę pomyśleć o tym co mam w sobie dobrego, na co mam ochotę... mogę bardziej o siebie zadbać... mogę włączyć muzykę i potańczyć, mogę pójść na spacer, mogę cieszyć się tym ze to w ogóle mi się przytrafiło - to całe zauroczenie... równie dobrze mogłabym Go nigdy nie poznać... mogę obejrzeć film, poczytać książkę- wszystko mogę- i wszystko zależy od sposobu myślenia- od tego jakie masz podejście do samej siebie...
już od bardzo dawna nie było w moim życiu tyle radości co teraz - a naprawdę nic szczególnego się nie dzieje- nic sie wielkiego nie zmieniło.. - moje myśli są inne...
gdzieś kiedyś czytałam że jeśli szukasz miłości, chcesz być kochany - to trzeba zacząć od samego siebie - tzn pokochać siebie, dobrze się czuć z samym sobą... bo skoro Ty sam w sobie nie widzisz nic dobrego - to jak ma to zobaczyć ktoś inny...
a ja mam plan- plan który nie możne się nie udać..;-)
środa, 4 stycznia 2012
wtorek, 3 stycznia 2012
odkryłam ze oglądanie komedii to fajna sprawa- śmiałam się do łez;) brat zajrzał do mnie do pokoju ażeby sprawdzić co mi jest- a ja się tylko śmiałam...
dbanie o siebie sprawia mi przyjemność- nigdy nie czułam się tak dobrze we własnej skórze...
tęsknie za dotykiem ziemi pod palcami i zapachem lili z mojego ogrodu...
chyba zwariowałam - radość, wszędzie radość... już dawno nie było mi tak radośnie...
czytam do obłędu smutną książkę - już dawno nie czytałam tak dobrej książki - kobieta pisze tak - że można to poczuć - czytasz i czujesz, ból, smutek, złość- niesamowite...
ta zima mnie denerwuje - ja chcę śnieg - chociaż troszeczkę - od tak - ażeby przykryć szarość...
w sobotę marzy mi się klub i taniec - tak bardzo poszłabym potańczyć... na kilka godzin zatracić się w muzyce i tańcu...
znów jestem ciekawa wszystkiego - znów wszystko mi smakuje - codzienność mi smakuje... po tym całym czasie bylejakości, nijakości- teraz wszytko wydaje mi się takie intensywne i wyraźne... ta sama rzeczywistość - zupełnie inne emocje...
mój sposób postrzegania jest inny...
mam w głowie magiczną miotełkę którą wymiatam wszystkie nie potrzebne myśli - mam głupią skłonność do obwiniania się za wszystko i rozmyślania, analizowania - po co?
dbanie o siebie sprawia mi przyjemność- nigdy nie czułam się tak dobrze we własnej skórze...
tęsknie za dotykiem ziemi pod palcami i zapachem lili z mojego ogrodu...
chyba zwariowałam - radość, wszędzie radość... już dawno nie było mi tak radośnie...
czytam do obłędu smutną książkę - już dawno nie czytałam tak dobrej książki - kobieta pisze tak - że można to poczuć - czytasz i czujesz, ból, smutek, złość- niesamowite...
ta zima mnie denerwuje - ja chcę śnieg - chociaż troszeczkę - od tak - ażeby przykryć szarość...
w sobotę marzy mi się klub i taniec - tak bardzo poszłabym potańczyć... na kilka godzin zatracić się w muzyce i tańcu...
znów jestem ciekawa wszystkiego - znów wszystko mi smakuje - codzienność mi smakuje... po tym całym czasie bylejakości, nijakości- teraz wszytko wydaje mi się takie intensywne i wyraźne... ta sama rzeczywistość - zupełnie inne emocje...
mój sposób postrzegania jest inny...
mam w głowie magiczną miotełkę którą wymiatam wszystkie nie potrzebne myśli - mam głupią skłonność do obwiniania się za wszystko i rozmyślania, analizowania - po co?
środa, 28 grudnia 2011
...
czytam Hemingwaya... nigdy Go nie czytałam- teraz czytam- podoba mi się- tak pięknie wszystko ubiera w słowa - porusza wyobraźnie...
słucham jazzu - coraz bardziej ta muzyka mi smakuje... jest przyjemna- można znużyć się w dźwiękach- nie szukać znaczenia słów-zanurzyć się w dźwiękach...
juto jest spotkanie klasowe a liceum- długo biłam się z myślami, czy pójść czy nie pójść... nie wspominam dobrze tych czasów - nigdy nie byłam w jakiś szczególny sposób zżyta z tymi ludźmi- nie czułam się tam nawet lubiana...
z perspektywy czasu widzę że nawet nie dałam szansy tym ludziom na poznania mnie- byłam okropnie zakompleksiona- wszystko odbierałam przeciwko mnie- teraz jest inaczej- jestem innym człowiekiem...
Nawet koleżanka która mieszka nie daleko mnie zaproponowała że może mnie zabrać samochodem- zgodziłam się- więc idę pierwszy raz na spotkanie klasowe z liceum...
zobaczymy jak to będzie- zawsze przecież mogę wcześniej wrócić jak mi się nie będzie podobało... przecież chciałam więcej ludzi w moim życiu- może uda się odnowić te "lepsze" znajomości:) przecież może być całkiem miło- i tego się trzymam...
w piątek umówiłam się do kina z Magdą i Sławkiem...
nie wiem jeszcze co zrobię z sylwestrem- ale może po porostu pójdę spać - otulona dobrymi myślami i pełna nadziei na nowy na pewno lepszy rok...:)
po co spinać się na siłę na jakąś imprezę- skoro i tak nie mam nastroju- ani odpowiedniego towarzystwa...
to będzie rok dobrych zdarzeń - dobrych zdarzeń i ludzi - rok dla mnie -
zobaczysz:)
słucham jazzu - coraz bardziej ta muzyka mi smakuje... jest przyjemna- można znużyć się w dźwiękach- nie szukać znaczenia słów-zanurzyć się w dźwiękach...
juto jest spotkanie klasowe a liceum- długo biłam się z myślami, czy pójść czy nie pójść... nie wspominam dobrze tych czasów - nigdy nie byłam w jakiś szczególny sposób zżyta z tymi ludźmi- nie czułam się tam nawet lubiana...
z perspektywy czasu widzę że nawet nie dałam szansy tym ludziom na poznania mnie- byłam okropnie zakompleksiona- wszystko odbierałam przeciwko mnie- teraz jest inaczej- jestem innym człowiekiem...
Nawet koleżanka która mieszka nie daleko mnie zaproponowała że może mnie zabrać samochodem- zgodziłam się- więc idę pierwszy raz na spotkanie klasowe z liceum...
zobaczymy jak to będzie- zawsze przecież mogę wcześniej wrócić jak mi się nie będzie podobało... przecież chciałam więcej ludzi w moim życiu- może uda się odnowić te "lepsze" znajomości:) przecież może być całkiem miło- i tego się trzymam...
w piątek umówiłam się do kina z Magdą i Sławkiem...
nie wiem jeszcze co zrobię z sylwestrem- ale może po porostu pójdę spać - otulona dobrymi myślami i pełna nadziei na nowy na pewno lepszy rok...:)
po co spinać się na siłę na jakąś imprezę- skoro i tak nie mam nastroju- ani odpowiedniego towarzystwa...
to będzie rok dobrych zdarzeń - dobrych zdarzeń i ludzi - rok dla mnie -
zobaczysz:)
poniedziałek, 19 grudnia 2011
idealnie...
hm...- można poznawać fajnych facetów w autobusie - to dlaczego nie można by takich poznawać w sklepie spożywczym?
po pracy od czasu do czasu zaglądam do małego sklepu spożywczego... od kilku miesięcy pracuje tam młody całkiem przystojny facet... zawsze uprzejmy i uśmiechnięty- od pierwszego wejrzenia wydał mi się po prostu sympatyczny... i właśnie dziś poprosił mnie o numer tel... moje tendencje ucieczkowe jak zwykle w takich sytuacjach gigantyczne- ale chyba się pokuszę o tę znajomość...
ależ byłam dzisiaj zła...
narzekałam ostatnio na brak ludzi w moim życiu... pojawiło się klika nowych całkiem fajnych osób... między innymi Natalka i Magda- bardzo je polubiłam, jedyny minus to taki że wracają od czasu do czasu tym samym autobusem co ja i Kamil... (w sumie w tym autobusie je poznałam;))więc wracamy w czwórkę... a ja zdecydowanie wolałabym mieć Go tylko dla siebie... w całej tej dzisiejszej babskiej paplaninie zamieniliśmy raptem może z pięć zdań- i każde było zaczepne...
ciągle nie wiem co z tym sylwestrem...
plan idealny byłby taki że wszyscy oprócz nas z tego autobusu wyparują... a autobus utknie z godzinnym korku - tak, byłby idealnie;-)
po pracy od czasu do czasu zaglądam do małego sklepu spożywczego... od kilku miesięcy pracuje tam młody całkiem przystojny facet... zawsze uprzejmy i uśmiechnięty- od pierwszego wejrzenia wydał mi się po prostu sympatyczny... i właśnie dziś poprosił mnie o numer tel... moje tendencje ucieczkowe jak zwykle w takich sytuacjach gigantyczne- ale chyba się pokuszę o tę znajomość...
ależ byłam dzisiaj zła...
narzekałam ostatnio na brak ludzi w moim życiu... pojawiło się klika nowych całkiem fajnych osób... między innymi Natalka i Magda- bardzo je polubiłam, jedyny minus to taki że wracają od czasu do czasu tym samym autobusem co ja i Kamil... (w sumie w tym autobusie je poznałam;))więc wracamy w czwórkę... a ja zdecydowanie wolałabym mieć Go tylko dla siebie... w całej tej dzisiejszej babskiej paplaninie zamieniliśmy raptem może z pięć zdań- i każde było zaczepne...
ciągle nie wiem co z tym sylwestrem...
plan idealny byłby taki że wszyscy oprócz nas z tego autobusu wyparują... a autobus utknie z godzinnym korku - tak, byłby idealnie;-)
niedziela, 18 grudnia 2011
dobry przyjaciel
hm... - mam znów ochotę zapytać siebie o co w zasadzie mi chodzi...;)
to naprawdę fajny czas w moim życiu- dobrze mi samej ze sobą...
dużo się śmieje...
jakoś tak ostatnio dotarło do mnie że jestem "szczęściarą" - mnóstwo w moim życiu rzeczy które mnie cieszą ( pomijając te które mnie nie cieszą;))
perspektywa świąt już nie wydaje mi się taka straszna- nawet mnie trochę cieszy...
oczywiście nie obejdzie się bez tych wszystkich życzeń: miłości i oczywiście dobrego męża- tak te życzenia nie zmieniają się już od kilku lat - w kółko to samo...
tak jak bym nie mogła byś szczęśliwa bez tego męża...!!
oczywiście miłość to fajna sprawa- nawet coś o tym wiem- ale nie przesadzajmy... każdy stan ma swoje złe i dobre strony... teraz jestem sama - i zamierzam się tym stanem nacieszyć...
wiesz chyba zaczynam lubić siebie- naprawdę lubić siebie- to niesamowite...
staram się być dla siebie najlepszym przyjacielem... i wiesz że to działa;)
to naprawdę fajny czas w moim życiu- dobrze mi samej ze sobą...
dużo się śmieje...
jakoś tak ostatnio dotarło do mnie że jestem "szczęściarą" - mnóstwo w moim życiu rzeczy które mnie cieszą ( pomijając te które mnie nie cieszą;))
perspektywa świąt już nie wydaje mi się taka straszna- nawet mnie trochę cieszy...
oczywiście nie obejdzie się bez tych wszystkich życzeń: miłości i oczywiście dobrego męża- tak te życzenia nie zmieniają się już od kilku lat - w kółko to samo...
tak jak bym nie mogła byś szczęśliwa bez tego męża...!!
oczywiście miłość to fajna sprawa- nawet coś o tym wiem- ale nie przesadzajmy... każdy stan ma swoje złe i dobre strony... teraz jestem sama - i zamierzam się tym stanem nacieszyć...
wiesz chyba zaczynam lubić siebie- naprawdę lubić siebie- to niesamowite...
staram się być dla siebie najlepszym przyjacielem... i wiesz że to działa;)
niedziela, 11 grudnia 2011
niebiesko mi ;)
jest mi dziś tak radośnie... noc była dla mnie dobra dziś - księżyc zaglądał do okna- taki jasny, wyraźny... białe chmury przesuwały się po niebie- a ja przyglądałam się temu z zachwytem...
z za szyby autobusu oglądałam przepiękny wschód słońca - a z drugiej strony ogromny księżyc chował się za horyzont... lubię jeździć autobusem i obserwować...
w drodze powrotnej grzałam twarz do słońca - i gdzieś ciągle na mojej twarzy błądził uśmiech...- jest mi radośnie- mam wrażenie że cały świat mi sprzyja- czuje w sobie taką energię...:)
nic szczególnego się nie dzieje- od świeci piękne słońce, kupiłam przepiękny niebieski płaszczyk ( jest po prostu bajeczny), ludzie na ulicy są jak by jacyś milsi, choinka na rynku na prawdę piękna... a myśli w mojej głowie radosne...
pięknie jest:)
i będę jutro niebiesko żółta;) mam żółtą spódnice i szalik- niebieskie rajstopy i płaszcz- chodząca energia- taki mam plan:)
z za szyby autobusu oglądałam przepiękny wschód słońca - a z drugiej strony ogromny księżyc chował się za horyzont... lubię jeździć autobusem i obserwować...
w drodze powrotnej grzałam twarz do słońca - i gdzieś ciągle na mojej twarzy błądził uśmiech...- jest mi radośnie- mam wrażenie że cały świat mi sprzyja- czuje w sobie taką energię...:)
nic szczególnego się nie dzieje- od świeci piękne słońce, kupiłam przepiękny niebieski płaszczyk ( jest po prostu bajeczny), ludzie na ulicy są jak by jacyś milsi, choinka na rynku na prawdę piękna... a myśli w mojej głowie radosne...
pięknie jest:)
i będę jutro niebiesko żółta;) mam żółtą spódnice i szalik- niebieskie rajstopy i płaszcz- chodząca energia- taki mam plan:)
piątek, 9 grudnia 2011
marudzę...;)
hm... w zasadzie nie wiem o co mi chodzi...:)
nagle z dnia na dzień pojawia się w autobusie facet- który mnie przyciąga... przyglądam się mu, obserwuje, wyłapuje najdrobniejsze szczegóły jego ubioru,zachowania, sposobu bycia... wzbudza we mnie coraz większe zainteresowanie...
pewnego dnia - po prostu się poznajemy... od tak po prostu... i nagle okazuje się że - też mnie zauważył, też był mnie ciekawy...
potem okazuje się również że mamy sobie dużo do powiedzenia - nigdy z żadnym facetem nie rozmawiałam tyle o książkach, filmach, muzyce i wierszach...
On wie o mnie tak dużo rzeczy-to dla mnie jest zaskakujące- mam wrażenie że może o mnie więcej powiedzieć niż Krzysiek z którym byłam 1,5 roku w związku... czasem czuje się przy nim zupełnie "naga"- mam wrażenie jak by mnie rozbierał z każdej mojej cechy, z każdego mojego lubienia, czy z każdej mojej złości- rozbiera mnie z wszystkiego a potem dokładnie ogląda, nazywa, pyta, ocenia...
i teraz mam możliwość spędzenia z nim sylwestra...
a ja zamiast się cieszyć tym faktem- marudzę... jeśli się uda to, to może być magiczny czas...
jestem niesamowita kobietą ( jak każda z nas) mam piękne ciało i bogatą duszę;)
i dlaczego nie mogę wziąć tego co chce mieć;)
nagle z dnia na dzień pojawia się w autobusie facet- który mnie przyciąga... przyglądam się mu, obserwuje, wyłapuje najdrobniejsze szczegóły jego ubioru,zachowania, sposobu bycia... wzbudza we mnie coraz większe zainteresowanie...
pewnego dnia - po prostu się poznajemy... od tak po prostu... i nagle okazuje się że - też mnie zauważył, też był mnie ciekawy...
potem okazuje się również że mamy sobie dużo do powiedzenia - nigdy z żadnym facetem nie rozmawiałam tyle o książkach, filmach, muzyce i wierszach...
On wie o mnie tak dużo rzeczy-to dla mnie jest zaskakujące- mam wrażenie że może o mnie więcej powiedzieć niż Krzysiek z którym byłam 1,5 roku w związku... czasem czuje się przy nim zupełnie "naga"- mam wrażenie jak by mnie rozbierał z każdej mojej cechy, z każdego mojego lubienia, czy z każdej mojej złości- rozbiera mnie z wszystkiego a potem dokładnie ogląda, nazywa, pyta, ocenia...
i teraz mam możliwość spędzenia z nim sylwestra...
a ja zamiast się cieszyć tym faktem- marudzę... jeśli się uda to, to może być magiczny czas...
jestem niesamowita kobietą ( jak każda z nas) mam piękne ciało i bogatą duszę;)
i dlaczego nie mogę wziąć tego co chce mieć;)
poniedziałek, 5 grudnia 2011
przerażona
pomyślisz dziś o tym facecie jeszcze choćby przez 5 minut a zawarujesz - obiecuje Ci to... znów przesadzasz- wiesz? i to ostro przesadzasz... więc proszę Cie weś Ty się w garść... bo nic się nie dzieje - w zasadzie nic się nie dzieje...
wiem - boisz się - a nawet jesteś przerażona - ale to nic nie zmienia...
wiem - boisz się - a nawet jesteś przerażona - ale to nic nie zmienia...
piątek, 2 grudnia 2011
sukienka...
kupiłam sukienkę - bajeczną sukienkę...
koloru pięknej czerwieni z dodatkiem czerni...
z dzianiny...
jest grzeczna- tak bardzo grzeczna...:)
prosta, bardzo klasyczna - taka pensjonarka...
i tylko długość jest niegrzeczna....;)
taka w sam raz na randkę...
tylko niech On mnie na nią w końcu zaprosi! ;-)
koloru pięknej czerwieni z dodatkiem czerni...
z dzianiny...
jest grzeczna- tak bardzo grzeczna...:)
prosta, bardzo klasyczna - taka pensjonarka...
i tylko długość jest niegrzeczna....;)
taka w sam raz na randkę...
tylko niech On mnie na nią w końcu zaprosi! ;-)
wtorek, 29 listopada 2011
dobrze mi...
właśnie tak dobrze mi... - samotność już nie boli, samotność już mi nie przeszkadza, wieczory już nie są takie straszne - przeciwnie, są przyjemne-są moje-to mój czas...
pogada jest bajeczna - dużo słońca - to dobrze - znacznie łatwiej przetrwać listopad...
ogólnie dobrze się czuje - jakoś lepiej sobie radzę ostatnio z moimi emocjami- potrafię się zmotywować do różnych rzeczy, do drobiazgów - nie marnuję czasu na użalanie się nad sobą... potrafię pokierować swoje myśli na jasną stronę rzeczywistości...:) mam wrażenie że cały świat mi sprzyja- a w zasadzie nic wielkiego się nie dzieje...
mnóstwo rzeczy mnie cieszy, mnóstwo rzeczy sprawia mi radość... czas samej ze sobą- dobrze mi robi... to dobry czas ;)
pogada jest bajeczna - dużo słońca - to dobrze - znacznie łatwiej przetrwać listopad...
ogólnie dobrze się czuje - jakoś lepiej sobie radzę ostatnio z moimi emocjami- potrafię się zmotywować do różnych rzeczy, do drobiazgów - nie marnuję czasu na użalanie się nad sobą... potrafię pokierować swoje myśli na jasną stronę rzeczywistości...:) mam wrażenie że cały świat mi sprzyja- a w zasadzie nic wielkiego się nie dzieje...
mnóstwo rzeczy mnie cieszy, mnóstwo rzeczy sprawia mi radość... czas samej ze sobą- dobrze mi robi... to dobry czas ;)
czwartek, 24 listopada 2011
zauroczenia ciąg dalszy...
jest ostatnio jakiś smutny, inny niż do tej pory był, inny niż do tej pory Go znałam...
a ja ciągle kreuje siebie na taką, niezależną, samowystarczalną, odważną i w ogóle, w ogóle... stanowczo za dużo Go w mojej głowie...
nie znam Go, prawie nic o nim nie wiem... a jakoś tak boję się zadawać pytań, jestem ostrożna i paradoksalnie staram się trzymać dystans - pragnąc odrobiny bliskości...
dziwnie się dziś czułam w tym autobusie... nie byliśmy sami- tzn. były też dwie moje koleżanki ja i On- staliśmy wszyscy razem, rozmawiając... dziwnie czułam się w tym towarzystwie...
wiem co powinnam zrobić - zająć się sobą... zająć się swoimi rzeczami, swoimi przyjemnościami...
jest ostatnio jakiś smutny, inny niż do tej pory był, inny niż do tej pory Go znałam...
a ja ciągle kreuje siebie na taką, niezależną, samowystarczalną, odważną i w ogóle, w ogóle... stanowczo za dużo Go w mojej głowie...
nie znam Go, prawie nic o nim nie wiem... a jakoś tak boję się zadawać pytań, jestem ostrożna i paradoksalnie staram się trzymać dystans - pragnąc odrobiny bliskości...
dziwnie się dziś czułam w tym autobusie... nie byliśmy sami- tzn. były też dwie moje koleżanki ja i On- staliśmy wszyscy razem, rozmawiając... dziwnie czułam się w tym towarzystwie...
wiem co powinnam zrobić - zająć się sobą... zająć się swoimi rzeczami, swoimi przyjemnościami...
sobota, 19 listopada 2011
...
kupiłam sobie fajną, ciepłą czapkę i szalik... w kolorze żółtym:) stwierdziłam że stanowczo za dużo już tej szarości i czerni wszędzie... - więc mam żółtą czapkę;)
wieczorem planuje wyjść do klubu potańczyć - z zasadzie nie mam jakiejś szczególnej ochoty na to- ale powiedzmy że okoliczności są sprzyjające - więc lepiej to wykorzystać- może akurat będzie fajnie- zresztą odrobina ruchu zawsze się przyda...
jakieś przeziębienie mnie nabiera - ale nie dam się, pije mnóstwo herbaty z miodem i cytryną i powinno pomóc- i nawet słyszeć nie chcę o żadnych tabletkach czy syropach...
mam kilka fajnych książek- czekają tylko kiedy po nie sięgnę...
na jutro zapowiedzieli się do mnie goście - koleżanka z mężem i dzieciakami... kombinuje teraz czym by tu ich ugościć... mam jakąś nie odpartą potrzebę przebywania z ludźmi- mam ochotę zaprosić kogoś jeszcze- zobaczymy... :)
i czekam na śnieg... :)
wieczorem planuje wyjść do klubu potańczyć - z zasadzie nie mam jakiejś szczególnej ochoty na to- ale powiedzmy że okoliczności są sprzyjające - więc lepiej to wykorzystać- może akurat będzie fajnie- zresztą odrobina ruchu zawsze się przyda...
jakieś przeziębienie mnie nabiera - ale nie dam się, pije mnóstwo herbaty z miodem i cytryną i powinno pomóc- i nawet słyszeć nie chcę o żadnych tabletkach czy syropach...
mam kilka fajnych książek- czekają tylko kiedy po nie sięgnę...
na jutro zapowiedzieli się do mnie goście - koleżanka z mężem i dzieciakami... kombinuje teraz czym by tu ich ugościć... mam jakąś nie odpartą potrzebę przebywania z ludźmi- mam ochotę zaprosić kogoś jeszcze- zobaczymy... :)
i czekam na śnieg... :)
sobota, 12 listopada 2011
złość
jestem taka zła... moją złością można by obdarować pół kosmosu a jeszcze by jej zostało... to złość w najczystszej postaci... tylko nie za bardzo znam powód tej mojej złości... On zachował się jak kretyn a ja się wściekam na siebie - za cholerę nie wiem gdzie w tym jest logika...
cały dzień sprzątam- już nie mam gdzie rozładować tej złości - pojechałabym do klubu potańczyć - ale zupełnie nie mam dziś towarzystwa - a samej jakoś mi się nie za bardzo chce...
więc uziemiona dziś jestem z tą moją złością...
cały dzień sprzątam- już nie mam gdzie rozładować tej złości - pojechałabym do klubu potańczyć - ale zupełnie nie mam dziś towarzystwa - a samej jakoś mi się nie za bardzo chce...
więc uziemiona dziś jestem z tą moją złością...
Subskrybuj:
Posty (Atom)