niedziela, 17 lipca 2011

rozstanie??

to będzie bolesne rozstanie...
kolejne bolesne rozstanie...
zupełnie nie wiem jak sobie z tym poradzić....

wtorek, 21 czerwca 2011

...

i kolejny już raz w naszym związku szykuje się poważna rozmowa...
chyba już oboje jesteśmy bardzo zmęczeni tymi naszymi ciągłymi nieporozumieniami....
w piątek spędziliśmy cudowny wieczór- było nam tak dobrze ze sobą...
sobota sprzeczka- niedziela kłótnia...
- jak by na to nie patrzył bilans wychodzi nie korzystny...

środa, 15 czerwca 2011

...

w pokoju pachnie mi różami... zerwałam sobie duży bukiet z mojego ogrodu... trochę nie pasują do tego panującego u mnie rozgardiaszu ażeby nie powiedzieć burdelu...:/ jakoś brak mi weny do sprzątania...
piękna pogoda dużo słońca i wiatr, błękitne niebo i białe obłoczki...
martwi mnie ten mój brak sensownej pracy... tzn. bardzo lubię zajmować się Niną- ale powinnam znaleźć już coś innego... mój Krzysztof nie daje mi spokoju z tym moim szukaniem pracy... tzn trzeba przyznać że zbytnio się do tego nie przykładam-od czasem wyślę jakieś CV- okropnie się już zniechęciłam- to tak długo już trwa...
wygodnie mi jest tak jak jest, niezobowiązująco, bezstresowo, spędzam fajnie czas i jeszcze mi płacą za to...
ale już naprawdę czas wydorośleć- myślę że ten mój opór przed bardziej aktywnym szukaniem pracy wynika po prostu z lęku przed zmianami... to naturale- ale sama praca do mnie nie przyjdzie...
czuje się jak na jakimś detoksie - powód? mocne postanowienie nie myśleć o moich relacjach z K..


w zasadzie ostatnio do niczego się nie przykładam...
i naprawdę już czas na zmiany- już tak bardzo mi nie wygodnie w tym moim życiu....

niedziela, 12 czerwca 2011

dawno...

dawno mnie tu nie było... już bardzo dawno nie jest tak jak kiedyś, i tak jak być powinno...
zupełnie tracę kontrolę nad swoim życiem- wszystko staje się dla mnie byle jakie...
mój związek z K. to ciągła jedna wielka kłótnia... każde spotkanie kończy się kłótnią...
czy to początek końca? tak bardzo bym chciała żeby było między nami tak jak dawniej tak jak kiedyś...
w ogóle nie poznaje siebie, nie jestem szczęśliwa- w tym momencie mojego życia nie jestem szczęśliwa...
w samotność znajduję mnóstwo radości w okół mnie...
w związku się duszę- uzależniam swoje szczęście od drugiej osoby...
zawsze powtarzałam że szczęście to sposób postrzegania rzeczywistości- więc szczęście mam w sobie...
wszystko mi się poprzewracało w tej mojej blond główce... tak bardzo się wszystkim przejmuje- tymi wszystkimi kłótniami z K.
czasami mam wrażenie że wręcz błagam o miłość i zainteresowanie- tracąc szacunek do samej siebie...
zupełnie nie znajduje sposobu postawienia siebie do pionu...
jest tyle ciekawych rzeczy wokół mnie- tyle piękna...
a ja mam klapki na oczach- nastawione tylko i wyłącznie na K.
to zrobił, tamtego nie zrobił, to powiedział a tamtego nie powiedział....
przecież zwariować można...
wariuję

niedziela, 22 maja 2011

co robić?

co się ze mną dzieje?
w zasadzie w ogóle nie jestem sobą- zachowuje się jak rozhisteryzowana małolata...
mam poczucie ogólnej beznadziejności- jak by mnie otaczała jedna wielka czarna dziura...
nic nie sprawia mi przyjemności... ( tak- nawet seks;) )
popadam w jakieś dziwne stany...
mam nerwobóle i jakieś objawy nerwicowe...
bardzo często czuje się jak przed jakimś egzaminem - jak kłębek nerwów...
a wszystko to spowodowane jest sytuacją z K.
okropnie wszystkim się przejmuje, Jego telefonem, brakiem Jego telefonu...
absolutnie wszystko analizuje- i nienawidzę siebie za takie postępowanie...
i zupełnie nie umiem nad tym zapanować...
nasze spotkania ostatnio to ciągłe kłótnie...
ciągłe poważne rozmowy - co robimy dalej?
czy idziemy każde w swoją stronę- czy ciągle próbujemy być razem...
jestem już taka zmęczona- tymi natrętnymi myślami w mojej głowie...
ciągle mi się wydaje że ktoś inny by był bardziej odpowiedni dla Niego...
ciągle mam z czymś problemy, ciągle robię mu awantury, ciągle coś mi przeszkadza...
nie sypiam dobrze w nocy- ciągle miewam jakieś niespokojne sny...
po każdej kłótni obiecuje sobie że nie będę się tak na Niego wściekać, że nie dam się sprowokować
- a zawsze kończy się tak samo....  z ogromnym poczuciem winy i beznadziejności...
boże przecież ja zwariuję....

a On razem za mną....


nie wiem co robić...

poniedziałek, 16 maja 2011

pozamykana jestem szczelnie...
nie umiem oddychać w związku,
K. się bardzo stara, a mi wszystko przeszkadza i to co dobre i to co złe...

tak bardzo potrzebuje znów czuć się sobą,
piękną, pełnowartościową kobietą, pełną energii, pasji do życia i marzeń...

dziś piłam wino, w dobrym towarzystwie- jak kiedyś...


hej mała- pamiętasz?
twoje życie w twoich rękach- wszystko możesz z nim zrobić... !!

wtorek, 19 kwietnia 2011

wiosennie

krzyś zaprosił mnie do siebie na święta...
pierwszy raz oficjalnie będę u Niego w domu,  poznam Jego mamę, brata i jego żonę...
i taka dumna jestem z tego że mnie zaprosił...
i oczywiście już na zapas się stresuję z tego powodu...
bo co jeśli nie spełnię oczekiwań "mamusi:" ?? a NIC- kompletnie nic....
spełniam Jego oczekiwania to wystarczy- prawda??

jestem pełnowartościową kobietą- z mnóstwem zalet i zamierzam je pokazać...
nie rozumiem skąd u mnie mnóstwo problemów i kompleksów...
ciągle powtarzam sobie że jestem ważna i wyjątkowa - jak każdy inny człowiek...
myślę że to już najwyższy czas pokochać siebie...

a między nami jest zupełnie inaczej... tak spokojnie, ciepło bezpiecznie i dobrze...
kilka ostatnich naszych spotkań było cudownych...
buduje swoją przestrzeń, swoją radość i paradoksalnie czym mam więcej swojego świata tym bliżej jestem z Nim...

posadziłam mnóstwo kwiatów na wiosnę w ogrodzie...
lilie, astry, irysy- mam nadzieje że wszystko zakwitnie pełną gamą barw...
a w doniczkach posadziłam amarylisy, już widac pierwsze liście i pąki... ;)