jak boli zdrada?
adekwatnie do naszego poczucia własnej wartości...
wiedziałam, czułam że coś jest nie tak... czułam że coś jest nie w porządku - moja intuicja mnie nie zawiodła i tym razem - powinnam w końcu nauczyć się jej słuchać...
K od jakiegoś czasu zachowuje się inaczej- teraz już wiem dlaczego... napisała do niego Iwona- Iwona którą kochał, z którą chciał spędzić życie i z którą się rozstał 2,5 roku temu- tzn ona z nim zerwała... była w Niemczech... przyjechała teraz do Polski i nagle się jej przypomniał Mój- do cholery- Mój K!!
chce się z nim zobaczyć, K twierdzi, tzn jest pewny że chodzi jej o ewentualny powrót do siebie...
a on "biedak" - o zgrozo - nie wie co ma zrobić, tzn nie wie czy się z nią spotkać czy nie- świetnie prawda??
tzn inaczej On wie że powinien się z nią spotkać, tylko nie jest pewny czy czegoś do niej nie poczuje...- rozumiesz- nie jest pewny czy czegoś do niej nie poczuje...
przypominam tylko ze to ze mną sypia regularnie od roku...
mam ochotę pieprznąć tym wszystkim, zniknąć sobie stąd- z tego etapu mojego życia- stać się znów iskrą- do której cały świat należał, która się bawiła, śmiała, tańczyła i chodziła do łózka z kim chciała- na jej warunkach, dla jej przyjemności... stałe związki nie są stałe- a miłość przereklamowana...
wiesz jak mi ciężko - wiesz jak mi źle...
po prawie 2 tygodniach, dopiero dziś rano udało mi się to z niego wyciągnąć... bo on wmawiał mi że po prostu musi się zastanowić co dalej, i że potrzebuje czasu- chciał sobie mnie odstawić na boczny tor - zobaczymy się za tydzień - bo ja myślę... - cholera- epokę kamienia łupanego mamy już chyba ze sobą...
boże, rok budowania, starania się, dbania... rok w którym tak bardzo się zmieniłam... rok wspólnych wzlotów i upadków, rok śmiechu, bliskości, wzajemności...
mój rok i jej jedna wiadomość... nie równa ta waga...
rzygać mi się chce gdy o tym pomyślę...
ludzie powinni potrafić ponosić konsekwencje swoich decyzji... a nie wpieprzać się w czyjeś życie z buciorami...
hm... mogłabym mu teraz napisać
" ja Ci kochanie ułatwię tą trudną dla Ciebie decyzję, nie będziesz się już tak bardzo męczył, mnie już dla Ciebie nie ma, spotkaj się z nią - pa kochanie"
tak to byłoby w dobrym stylu
a ja, a ja głupia słucham o tym jaki to on ma dylemat, słucham jaka była ważna, słucham jak się rozstali, jak po kłótniach lądowali w łóżku, i radzę żeby się z nią zobaczył, żeby się przekonał co do niej czuje...
zaraz się rozpadnę na sto tysięcy kawałków...
ty głupia...
sobota, 12 marca 2011
wtorek, 8 marca 2011
dzień kobiet
umówiliśmy się że pojedziemy do kina na "och Karol 2 "... wpadłam do domu po 17 za godzinkę miał być pod moim domem... jak zwykle w takich sytuacjach- panika... w co ja się ubiorę- chciałabym się mu podobać- w myślach analizuje w czym się mu podobałam ostatnio, co lubi z mojej garderoby... szara spódnica w kolano? te rajstopy ażurowe? czy może ta czerwona bluzka z ładnym dekoltem - stoję przed moim ogromnym lustrem i zastanawiam się... cholera postoję tak jeszcze z minute i nie zdążę... i nagle w mojej głowie ogromny czerwony napis "STOP" - to moje święto czy Jego? moje- jasne że moje... zamykam oczy, spokojnie oddycham i pytam siebie na co mam ochotę- jak się dziś czuje, jaki mam nastrój- więc wybieram dżinsy, jasne kozaki, czarną bluzkę z koronkowych dekoltem... czerwony szeroki pasek i zabawne czerwone kolczyki - tak, tak mi dobrze... narzucam na siebie czerwony płaszczyk w kolano...
jedziemy...
w poczekalni mnóstwo dziewczyn, kobiet... rozglądam się analizując która mogłaby mu się podobać... upominam siebie- wrzuć na luz... uśmiecham się i rozmawiamy...
ładnie wyglądasz- dziękuje odpowiadam z uśmiechem... patrzy na mnie jak zwykle- tym sowim łobuziarsikm spojrzeniem...
zaczyna się film...
Jego ręka ląduje na moim kolanie- moja dłoń na Jego dłoni... rozluźniam się... film był zabawny, naprawdę zabawny...uśmiałam się...
lubię jego ciepłe dłonie... \
wracamy do domu- nieśmiało pytam czy wejdzie do mnie na chwilę...
mówi że nie, że musi wziąć antybiotyk, że kupił róże dla siostry i mamy i że chciał je im dać dziś- uśmiecham się- dobra mina do złej gry... wolałabym go mieć dziś tylko dla siebie- mała nie bądź egoistkę...
pod domem dostaje dwa opakowania czekoladek dla mojej mamy i siostry... ja dostaje róże... i jeszcze coś- jakąś biżuterie- ale mam otworzyć dopiero w domu...
całuje Go na pożegnanie- i myślę jak dobrze byłoby móc się w Niego teraz w tulić...
wracam do domu sama... jeszcze na schodach otwieram pudełeczko... kolczyki, łańcuszek i przywieszka- komplet... ładny- taki szlachetny i stylowy...
teraz tylko zagłuszyć w mojej głowie pulsujące "nie chciał do Ciebie wejść, nie tęskni za Tobą"
paranoja
jedziemy...
w poczekalni mnóstwo dziewczyn, kobiet... rozglądam się analizując która mogłaby mu się podobać... upominam siebie- wrzuć na luz... uśmiecham się i rozmawiamy...
ładnie wyglądasz- dziękuje odpowiadam z uśmiechem... patrzy na mnie jak zwykle- tym sowim łobuziarsikm spojrzeniem...
zaczyna się film...
Jego ręka ląduje na moim kolanie- moja dłoń na Jego dłoni... rozluźniam się... film był zabawny, naprawdę zabawny...uśmiałam się...
lubię jego ciepłe dłonie... \
wracamy do domu- nieśmiało pytam czy wejdzie do mnie na chwilę...
mówi że nie, że musi wziąć antybiotyk, że kupił róże dla siostry i mamy i że chciał je im dać dziś- uśmiecham się- dobra mina do złej gry... wolałabym go mieć dziś tylko dla siebie- mała nie bądź egoistkę...
pod domem dostaje dwa opakowania czekoladek dla mojej mamy i siostry... ja dostaje róże... i jeszcze coś- jakąś biżuterie- ale mam otworzyć dopiero w domu...
całuje Go na pożegnanie- i myślę jak dobrze byłoby móc się w Niego teraz w tulić...
wracam do domu sama... jeszcze na schodach otwieram pudełeczko... kolczyki, łańcuszek i przywieszka- komplet... ładny- taki szlachetny i stylowy...
teraz tylko zagłuszyć w mojej głowie pulsujące "nie chciał do Ciebie wejść, nie tęskni za Tobą"
paranoja
poniedziałek, 7 marca 2011
nie powinnam wchodzić pod kołdrę w ubraniu...
wiele rzeczy robić nie powinnam...
nie powinnam krzykiem zdobywać świata...
mam dość zimy- tylko zimę to akurat nic nie obchodzi...
coraz więcej światła - to dodaje mi energii- choć wstawanie o 5:15 ciągle jest męczące...
mogłabym wyjść teraz na spacer- chodzenie mnie uspokajało-
tak było jak jeszcze byłam sobą..
a teraz kim jestem?
marionetką...
tylko w czyich rekach- Jego czy swoich...?
mała przestań pieprzyć głupoty i weź się w garść-\
tak to byłby najlepszy pomysł
- wziąć się w garść - cokolwiek bo to w moim przypadku miało oznaczać...
brakuje mi lekkości z jaką kiedyś ubierałam moje myśli w słowa...
niedziela, 6 marca 2011
źle
jestem zła
nie chce takiego razem...
ciągle mam wrażenie że muszę go błagać o uczucia... że muszę go błagać o zainteresowanie...
źle mi ostatnio - staram się jak umiem żeby wszytko było w porządku, żeby było dobrze...
i zawsze jest źle...
czuje że coś jest nie w porządku - rzadziej się kochamy, rzadziej do mnie przyjeżdża, rzadziej rozmawiamy przez telefon- jest inaczej... jestem bardzo wrażliwą osobą- a On twardy jak skała...
nie chce takiego razem...
ciągle mam wrażenie że muszę go błagać o uczucia... że muszę go błagać o zainteresowanie...
źle mi ostatnio - staram się jak umiem żeby wszytko było w porządku, żeby było dobrze...
i zawsze jest źle...
czuje że coś jest nie w porządku - rzadziej się kochamy, rzadziej do mnie przyjeżdża, rzadziej rozmawiamy przez telefon- jest inaczej... jestem bardzo wrażliwą osobą- a On twardy jak skała...
czwartek, 3 marca 2011
dla siebie
zawsze lubiłam siebie... potrafiłam dostrzec swoje zalety... w towarzystwie czułam się lekko i swobodnie... na ulicy oglądają się za mną mężczyźni... na parkiecie nigdy nie brakowało mi adoratorów... zawsze czułam się kobieco- dobrze... długie włosy, zgrabna sylwetka- lubiłam bawić się ubiorem, coś pokombinować- ażeby nigdy nie było monotonnie... lubię spódnice, sukienki...
zawsze miałam dużo do powiedzenia- nigdy nie bałam się wypowiadać swojego zdania... dużo czytam- dużo wiem... łatwo kojarzę fakty, łatwo zapamiętuje rożne rzeczy- uwielbiałam rozmawiać z ludźmi...
lubiłam flirtować- tak uwielbiałam te potyczki słowne... każdy w moim towarzystwie dobrze się czuł i często śmiał... ja zawsze z uśmiechem i poczuciem humoru...
zawsze z pełnym optymizmem-pewna swego... pewna poczucia własnej wartości...
singielka kochająca życie- tak było kiedyś...
wszystko to - nagle przestaje być moje...
zaczynam się angażować, zaczyna mi zależeć na Nim, jestem w związku i wszystko to przestaje istnieć...
czuje się nijaka, nie pewna, wszystkie inne dziewczyny, kobiety wydają się mi być ładniejsze, ciekawsze...
a ja zyskuje bylejakość, szarość... i strach że mnie zostawi...
i takie staranie się, zastanawianie się co On sobie pomyśli, jak coś odbierze...
wiesz- najgorsze jest to że przez ten mój paniczny już strach i poczucie bylejakości- jest wielce prawdopodobne że jednak mnie zostawi...
trzeba coś z tym zrobić...
znów być dla siebie kimś ważnym i wyjątkowym...
środa, 2 marca 2011
plan na jutro...
czytam sobie jakieś "pierdoły" o pewności siebie...
staram się pozytywnie "nakręcić"...
i tłumacze sobie jak małemu dziecku nie dzwon do Niego- sam zadzwoni...
poczekaj... poczekaj...
ale to głupie zabawy... no bo dlaczego to tak jest że nie możemy pokazać że nam na kimś zależy, albo jak nam na kimś zależy... dlaczego zawsze ktoś musi "bardziej"- bardziej czuć, bardziej się angażować, bardziej tęsknić...
a może to nie tak, może nie ma bardziej, mocniej...
jest po prostu inaczej, każdy odbiera wszystko na swój indywidualny sposób....
mam na jutro plan: dużo uśmiechu....
Subskrybuj:
Posty (Atom)